Hari ni aku punya sinyum adak sampai tilinga wooooo.....
Motif nak senyum sampai telinga?
Jawapannya- Aku dapat 50 hinggit free. Kerani sekolah merangkap kawan seperkolahan aku, seperkolahan? ada ka ayat tu?.hentam ja la labu., telah dengan murah hatinya menghulur maaf zahir batin berserta angpow ijo kat aku.
Kawan: wei aku mai jumpa hang sat saja nak bagi ni.
(sambil menyelit kertas angpow dibawah timbunan kertas keja aku)
Aku: Eh..apa ni..tak yah la ...ni kira rasuah, mana bley.
(Muka cam ala2 terkejut baboon walhal memang dah tau pun isi dalam angpow tu, cuma jumlahnya masih lagi menjadi tanda tanya. ngeh..ngeh...ngeh...)
Kawan: Ambik la memang aku nak bagi pun. Depa yang sebelum ni jaga sekolah aku pun aku bagi gak. ( Sambil menyebut nama-nama yang pernah menerima anugerah angpow dari dia)
Aku: Mana bley wei...kalu Guru Besaq hang bagi aku amik la ni hang yang bagi...tak pa la...tak yah la...( masih dengan lakonan yang konon-kononnya malu+segan untuk menerima anugerah)
Adegan tolak menolak serta hulur menghulur tu akhir tamat bila aku dengan penuh rasa bersalah kononnya la terima anugerah tu, dengan mengunakan motto 'dah hang nak bagi sangat aku amik ja'.
Sekali aku bukak sampul angpow tu, WOW!!! aku terus dapat penyakit kejang hampir 15 saat.
Keadaan aku pada masa tu, mulut masih lagi muncung semuncung aku menyebut perkataan wow serta mata yang terpejam celik pejam celik. 50 hinggit tu. Bagi aku yang sedang dilanda kemarau ni memang satu jumlah yang agak besaq la...TQ KAWAN. YANG PENTING AKU TAK MINTA OK.
No comments:
Post a Comment